به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از ارومیه، حجتالاسلام حبیب مقدم، امروز در نشست بصیرتی با موضوع دهه امامت و ولایت که در حسینیه مدرسه علمیه امام خمینی (ره) خوی برگزار شد، به تبیین جایگاه امامت از منظر قرآن و روایات پرداخت.
مدیر مدرسه علمیه امام خمینی(ره) خوی با استناد به آیه شریفه «وَإِذِ ابْتَلَیٰ إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا» گفت: حضرت ابراهیم(ع) در بین انبیا جایگاه و منزلت خاصی دارد. نام آن بزرگمرد، ۶۹ مرتبه و در ۲۵ سوره قرآن آمده و از او همانند پیامبر اسلام(ص) به عنوان اسوه و نمونه برای بشریت یاد شده است.
وی با اشاره به آیه «قَدْ کَانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِی إِبْرَاهِیمَ» افزود: آن مرد الهی در عرصههای گوناگون با انحراف و شرک مبارزه کرد. برهان و استدلال او در مقابل ستارهپرستان و ماهپرستان، مبارزه عملی با بتپرستان، احتجاج در برابر نمرود و سربلندی در آزمایشات دیگر، از او انسانی اسوه و نمونه ساخت که خداوند او را به مقام امامت نصب نمود.
حجتالاسلام مقدم، با اشاره به اینکه حضرت ابراهیم(ع) در هر آزمایشی که موفق میشد به مقامی میرسید، تصریح کرد: ایشان در مرحله نخستین «عبدالله» شد، سپس به مقام «نبیاللهی» رسید و پس از آن «رسول الله»، «خلیل الله» و در نهایت به مقام امامت و رهبری مردم منصوب گردید.
وی با بیان اینکه آیه ابتلا یکی از آیاتی است که پشتوانه فکری و اعتقادی شیعه قرار گرفته است، گفت: این آیه ثابت میکند که امام باید معصوم باشد و کسی که لقب ظالم بر او صدق کند، به مقام امامت نخواهد رسید. شرط عصمت در امامت هم مقتضای حکم عقل است و هم مفاد و مدلول وحی.
مدیر مدرسه علمیه امام خمینی(ره) خوی با اشاره به اینکه این آیه، مقام امامت را «عهدی» نامیده است، افزود: خدای متعال در آیه «أَوْفُوا بِعَهْدِی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ» میفرماید اگر شما به امامی که من تعیین کردم وفادار بودید و اطاعت کردید، من نیز به نصرت و یاری که قول دادهام وفا خواهم کرد.
وی تأکید کرد: امامت، انتصابی است نه انتخابی، امام باید حتماً از طرف خداوند منصوب شود چنان که خداوند به ابراهیم(ع) فرمود: «إِنِّی جَاعِلُکَ». همچنین امامت، عهد الهی میان خدا و مردم است، همانگونه که در آیه از آن به «عَهْدِی» تعبیر شده است.
عدالت و حسن سابقه؛ از مهمترین شروط رهبری
حجتالاسلام مقدم با اشاره به آیه «لا یَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ» گفت: از مهمترین شروط رهبری، عدالت و حُسن سابقه است. هرکس سابقه شرک و ظلم داشته باشد، لایق امامت نیست. در تفسیر المنار آمده که ابوحنیفه به استناد همین آیه، مخالف حاکمیت وقت (منصور عباسی) بود و مقام قضاوت آنان را قبول نمیکرد و ائمه اربعه اهل سنت نیز با حکومتهای زمان خود مخالف بودند، زیرا آنان را ظالم میدانستند.
آیه اولی الامر و دلالت بر عصمت
مدیر مدرسه علمیه امام خمینی(ره) خوی با اشاره به آیه اولی الامر گفت: این آیه نیز بر عصمت امام دلالت میکند، زیرا در این آیه مؤمنان به اطاعت بیقید و شرط از اولی الامر همانند اطاعت بیقید و شرط از خدا و رسول خدا مکلف شدهاند. اطاعت بیقید و شرط از کسی آنگاه مشروع است که از خطا و گناه مصون و معصوم باشد، زیرا اگر چنین نباشد چه بسا اطاعت از او به نافرمانی خداوند بینجامد که قطعاً مردود است.
وی با اشاره به اینکه برخی مفسران اهل سنت مانند فخر رازی، نظامالدین نیشابوری و شیخ محمد عبده نیز پذیرفتهاند که آیه اولی الامر بر معصوم بودن اولی الامر دلالت دارد، اظهار کرد: آنان اولی الامر را بر اهل حل و عقد منطبق کرده و نتیجه گرفتهاند که اجماع آنان معصوم است.
حجتالاسلام مقدم با اشاره به ادله عصمت امیرالمؤمنین علی(ع) گفت: عصمت امیرالمؤمنین علی(ع) هم مقتضای برهان عقلی است و هم مفاد و مدلول آیات و روایات، آیه مباهله، آیه تطهیر، حدیث ثقلین، حدیث «علی مع الحق» و روایات عصمت از دیگر ادله عصمت آن حضرت است.
وی وجوب افضلیت امام، عصمت امام، علم جامع و کامل امام به معارف و احکام شریعت و شأن رهبری را از دیگر موضوعات مهم در بحث امامت برشمرد و به طلاب توصیه کرد تا در این دهه ولایت، کتابهای «نصوص و براهین امامت» و «امامت در بینش اسلامی» نوشته آیتالله ربانی گلپایگانی را مطالعه کنند.
مدیر مدرسه علمیه امام خمینی(ره) خوی در تعریف امامت تأکید کرد: امامت، رهبری عمومی مسلمانان در مسائل دینی و دنیوی آنان با عنوان جانشینی پیامبر(ص) است و کسی که قرار است رهبری دینی و دنیوی و جانشینی پیامبر را بر عهده بگیرد، باید معصوم باشد.
انتهای پیام. /
نظر شما